Oprawa: miękka, Format: 20,5x24 cm, Stron: 135, 2007 r., w załączeniu mapy i plany
Niniejsze opracowanie jest próbą sformułowania propozycji metodycznych w zakresie programowania działań ochronnych oraz, utrwalania i eksponowania zabytkowych warto i zespołów fortyfikacji z równoczesnym ich zagospodarowaniem uznawanym jako warunek sine quastanu wolnego. non skutecznej ochrony.
Opracowanie składa się z czterech rozdziałów, w tym rozdziału wprowadzającego i trzech problemowych. W rozdziale pierwszym dokonano przeglądu prac dokumentacyjnych i metodycznych w zakresie ochrony obszarowej zespołów obronnych, scharakteryzowano zasoby fortyfikacji zachowane w dzisiejszych granicach Polski z zamiarem, przede wszystkim, przybliżenia skali i złożoności problemu badawczego oraz oceniono stan ochrony prawnej zabytków architektury obronnej. Omówiono cechy nowszej fortyfikacji, istotne z punktu widzenia metod ochrony i adaptacji do współczesnych funkcji. Kolejny rozdział poświęcony jest trzem zespołom: Twierdzy Warszawa, Twierdzy Boyen i Cytadeli Twierdzy Modlin. Zespoły te tworzyły rodzaj poligonu doświadczalnego" w studiach poświęconych metodom waloryzacji konserwatorskiej i formułowania wniosków. Studia zespołów obronnych tworzą punkt wyjścia dla trzeciego rozdziału pt. "Propozycje metodyczne do programu ochrony i zagospodarowania zespołu nowszej fortyfikacji". Znalazły się tam: próba zdefiniowania programu ochrony i zagospodarowania, rozważania dotyczące ujęcia, zakresu oraz szczegółowości ustaleń, kolejnych faz sporządzania programu i jego odniesień do dokumentów planistycznych. Główny wątek dotyczący konstrukcji programu uzupełniają komentarze i wnioski poświęcone dopuszczalnym formom ingerencji w zabytkową tkankę, współczesnym uzupełnieniom historycznych struktur, formom zagospodarowania dostosowanym do specyfiki pofortecznych zespołów oraz preferowanej w ich ochronie idei parków kulturowych. Treść ostatniego, czwartego rozdziału jest syntetycznym podsumowaniem pracy, szczególnie w odniesieniu do celów, założeń wyjsciowych, zakresu programów i zagospodarowania oraz warunków realizacji ich ustaleń.
Przeprowadzone studia potwierdziły współzależności zachodzące między metodami programowania ochrony i zagospodarowania zespołów pofortecznych a ich cechami własnymi. Potwierdziły tym samym celowość prac metodycznych i rogramowych dotyczących ochrony wyodrębiniających się w krajowym zasobie kulturowym grup zabytków. (ze wstępu)
Spis treści:
Streszczenie
I. WPROWADZENIE
1.1. Przedmiot, cel i zakres opracowania, podstawowe pojęcia
1.2. Zespoły nowszej fortyfikacji w Polsce
1.2.1. Stan badań
1.2.2. Zasób krajowy
1.2.3. Stan ochrony prawnej
1.3. Cechy nowszej fortyfikacji istotne dla formułowania metod ochrony i zagospodarowania
1.3.1. Wartości zabytkowe
1.3.2. Skala przestrzenna, struktura zespołów i budowli fortyfikacyjnych
1.3.3. Stan zabytkowego zasobu
1.3.4. Stosunki własnościowe
Przypisy
2. PROGRAMOWANIE OCHRONY I ZAGOSPODAROWANIA WYBRANYCH ZESPOŁÓW OBRONNYCH
2.1. Twierdza Warszawa
2.1.1. Stan badań służących formułowaniu wniosków konserwatorskich
2.1.2. Budowa, przekształcenia, stan ochrony
2.1.3. Identyfikacja i waloryzacja konserwatorska zasobu, wnioski konserwatorskie, zasady zagospodarowania
2.1.4. Podsumowanie
2.2. Twierdza Boyen i umocnienia Wyspy Giżyckiej
2.2.1. Stan badań służących formułowaniu wniosków konserwatorskich
2.2.2. Budowa, przekształcenia, stan ochrony
2.2.3. Identyfikacja i waloryzacja konserwatorska zasobu, wnioski konserwatorskie, zasady zagospodarowania 2.2.4. Podsumowanie
2.3. Twierdza Modlin - Cytadela
2.3.1. Stan badań służących formułowaniu wniosków konserwatorskich
2.3.2. Budowa, przekształcenia, stan ochrony
2.3.3. Identyfikacja i waloryzacja konserwatorska zasobu, wnioski konserwatorskie, zasady zagospodarowania 2.3.4. Podsumowanie
Przypisy
3. PROPOZYCJE METODYCZNE DO PROGRAMU OCHRONY I ZAGOSPODAROWANIA ZESPOŁU NOWSZEJ FORTYFIKACJI
3.1. Założenia i zakres ustaleń programu ochrony i zagospodarowania
3.2. Identyfikacja i waloryzacja konserwatorska
3.3. Ochrona prawna
3.4. Zachowanie, utrwalenie i uczytelnienie wartości zabytkowych
3.5. Zagospodarowanie budowli i terenów pofortecznych
3.6. Park kulturowy jako preferowana formuła ochrony i zagospodarowania zespołu pofortecznego oraz zarządzania zabytkowymi zasobami
Przypisy
4. WNIOSKI
Przypisy
BIBLIOGRAFIA
SUMMARY